10 minut na solarium ile to na słońcu?

10 minut w standardowym solarium (indeks UV 12) odpowiada około 20 minutom letniej ekspozycji na słońce przy indeksie UV 6. W słabszym urządzeniu (UV 8) to około 13 minut na słońcu, natomiast w mocnym (UV 15), około 25 minut. Różnica wynika z 2-3 razy wyższej intensywności promieniowania UVA lampy w porównaniu z naturalnym słońcem. Pierwsza sesja dla jasnej skóry (fototyp I-II) nie powinna trwać dłużej niż 5-8 minut. Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem (IARC/WHO) klasyfikuje solaria jako czynnik rakotwórczy grupy 1. Ponadto korzystanie z nich przed 35 rokiem życia zwiększa ryzyko czerniaka o 59%.

Ile godzin na słońcu odpowiada 10 minutom w solarium?

10 minut spędzonych w solarium odpowiada od 13 do 25 minutom przebywania na słońcu w letnie południe, zależnie od mocy używanego urządzenia. Ta korelacja wynika z porównania poziomu promieniowania UV: lampy w solarium emitują UV o wskaźniku od 8 do 15, podczas gdy w południe latem w Polsce indeks ten wynosi między 6 a 8. Dla przykładu, standardowe solarium z indeksem UV na poziomie 12 w zestawieniu ze słońcem o indeksie 6 daje efekt, gdzie 10 minut w kabinie odpowiada około 20 minutom na letnim słońcu. Warto jednak podkreślić, że jeśli porównamy to z porannym lub wieczornym słońcem, gdy indeks UV jest znacznie niższy, oscylując w granicach 1-2, to 10 minut w solarium może odpowiadać nawet godzinie spędzonej na zewnątrz.

Istotne jest więc nie tylko to, jak długo trwa sesja, ale także pora dnia czy szerokość geograficzna, w której oceniamy ekspozycję na promieniowanie. Trzeba też pamiętać, że podane wartości odnoszą się wyłącznie do łącznej dawki UV, nie zaś do odczuć związanych z ciepłem czy stopniem uzyskanej opalenizny.

Jaki jest przeciętny czas na słońcu odpowiadający 10 minutom w słabszym solarium?

10 minut spędzone w słabszym solarium o indeksie UV bliskim 8 można porównać do około 13 minut na słońcu w letnie południe, gdy indeks UV wynosi 6. Urządzenia o mniejszej mocy, wyposażone w lampy o sile około 160-180 W, emitują mniej promieniowania erytemogennego niż nowoczesne solaria działające na pełnej mocy. Komisja Europejska, a konkretnie SCCP, ustaliła normę EN 60335-2-27, według której maksymalna irradiancja dla solariów nie powinna przekraczać 0,3 W/m², co odpowiada intensywności promieniowania tropikalnego słońca.

Jednak pomiary z rzeczywistych urządzeń pokazują, że zaledwie 10% z nich mieści się w tych granicach. W przypadku słabszych solariów mniejsze jest ryzyko, że przekroczymy bezpieczną dawkę promieniowania, ale zagrożenie nadal istnieje. Dlatego nawet przy krótkich sesjach opalania warto stosować przerwy trwające co najmniej 48 godzin, by dać skórze czas na regenerację.

Co oznacza stosowanie mocnego solarium w kontekście czasu ekspozycji na słońce?

Mocne solarium o indeksie UV 15 pozwala na skrócenie czasu ekspozycji do zaledwie 10 minut, co odpowiada około 25 minutom spędzonym na letnim słońcu o indeksie UV wynoszącym 6. Oznacza to, że podczas jednej sesji w intensywnym solarium skóra absorbuje dawkę promieniowania UV, którą w naturalnych warunkach osiągałaby dopiero po znacznie dłuższym czasie przebywania na zewnątrz. Lampy w solariach emitują promieniowanie UVA nawet trzykrotnie silniejsze niż to naturalne, co przyspiesza proces opalania, lecz jednocześnie zwiększa ryzyko uszkodzeń DNA w komórkach skóry.

Mimo szybszego uzyskania opalenizny, mocne solaria nie wydłużają jej trwałości w stosunku do tradycyjnych metod. Dostarczają one jedynie intensywniejszą dawkę UV, co może prowadzić do poparzeń, jeśli przekroczy się zalecany czas ekspozycji. Specjaliści z Komisji Europejskiej zwracają uwagę, że nie ma bezpiecznego poziomu promieniowania UV, który chroniłby przed długofalowymi skutkami, takimi jak nowotwory skóry.

Jakie czynniki wpływają na dokładny przelicznik czasu między solarium a słońcem?

Przeliczanie czasu ekspozycji między solarium a naturalnym słońcem opiera się na czterech kluczowych elementach:

• Mocy lamp w kabinie (z indeksem UV w przedziale od 8 do 15),
• Aktualnym poziomie promieniowania słonecznego (w Polsce latem wartości wahają się od 1 do 8),
• Porze dnia,
• Typie skóry osoby korzystającej.

Warto pamiętać, że indeks UV słońca jest zmienny i zależy od godziny, rano i pod wieczór zwykle utrzymuje się na poziomie 1-2, natomiast w godzinach od 10 do 16 latem w Polsce sięga nawet 6-8 Przykładowo, krótkie, 10-minutowe opalanie w solarium z lampami o wskaźniku UV 12 odpowiada około godzinie przebywania na porannym słońcu (UV 2), podczas gdy w południe, gdy promieniowanie wynosi UV 6, ten sam czas w solarium jest równoważny z około 20 minutami ekspozycji na słońce. Istotne jest także spektrum promieniowania, lampy w solarium emitują głównie promieniowanie UVA (około 95%) z niewielkim udziałem UVB (5%), natomiast naturalne światło słoneczne dostarcza ich w proporcjach podobnych, choć całkowita intensywność jest zazwyczaj niższa, co powoduje różnice w biologicznym działaniu.

Na działanie UV wpływają również inne czynniki, takie jak:

• Wysokość nad poziomem morza,
• Zachmurzenie,
• Odbicie światła od powierzchni wodnych albo śniegu, które mogą zwiększać natężenie promieniowania nawet o 50-80%.

Czy można uzyskać porównanie dla innych czasów opalania w solarium?

Przelicznik dotyczy każdej sesji i wystarczy pomnożyć czas spędzony w kabinie przez współczynnik UV solarium względem UV naturalnego słońca. Przy standardowym solarium z indeksem UV równym 12 oraz letnim nasłonecznieniu o wartości UV 6, współczynnik wynosi 2,0 Oznacza to, że minuta w solarium odpowiada dwóm minutom spędzonym na słońcu w południe.

Na przykład, 5 minut korzystania z solarium o UV 12 to odpowiednik 10 minut przebywania na słońcu o UV 6. Analogicznie, 20 minut w takiej kabinie równa się 40 minutom na plaży.

Wartości tych wskaźników zmieniają się w zależności od pory roku. Jesienią i zimą w Polsce natężenie promieniowania UV spada do 1-2, co powoduje, że przelicznik znacznie rośnie. Oznacza to, że nawet krótka sesja w solarium może w tym okresie odpowiadać wielokrotnie dłuższemu pobytowi na zimowym słońcu.

Mimo to specjaliści z dziedziny dermatologii podkreślają, że takie obliczenia mają charakter orientacyjny. Nie należy na ich podstawie wydłużać czasu opalania ponad zalecane normy.

Ile czasu na słońcu odpowiada 5 minutom w solarium?

5 minut spędzonych w standardowym solarium o indeksie UV 12 odpowiada około 10 minutom ekspozycji na letnie słońce z indeksem UV 6W przypadku słabszych urządzeń (UV 8) taka sesja to równowartość mniej więcej 6-7 minut przebywania na naturalnym słońcu w południe.Dla osób o jasnej karnacji (fototyp I-II według skali Fitzpatricka) zaleca się właśnie pięciominutowe sesje podczas pierwszej wizyty w solarium, ponieważ są one bardziej podatne na poparzenia oraz uszkodzenia skóry.

Podczas takiej krótkiej sesji skóra otrzymuje dawkę promieniowania erytemogennego porównywalną do tej, jaką można uzyskać podczas kilkunastu minut na słońcu. Ostateczny czas ekspozycji zależy jednak od mocy solarium oraz aktualnego poziomu promieniowania UV. Między kolejnymi wizytami warto zachować minimum 48-godzinną przerwę, by dać skórze czas na skuteczną regenerację.

Dlaczego opalenizna z solarium pojawia się szybciej niż na słońcu?

Opalenizna uzyskana w solarium pojawia się bardzo szybko, ponieważ lampy generują silne promieniowanie UVA. To właśnie ono odpowiada za natychmiastowe przyciemnienie melaniny już obecnej w skórze.

Intensywność UVA w lampach solarium jest nawet trzykrotnie większa niż naturalne promieniowanie słoneczne, co sprawia, że melanina szybko utlenia się i ciemnieje w ciągu kilku minut od zakończenia sesji. Efekt ten utrzymuje się jednak tylko przez krótki czas, opalenizna uzyskana dzięki UVA zaczyna zanikać w ciągu kilku godzin, jeśli nie zostanie podtrzymana przez pigmentację wywołaną przez UVB.

Długotrwały kolor wymaga aktywności promieniowania UVB, które pobudza melanocyty do produkcji nowej melaniny. Ten proces trwa zwykle od 2 do 3 dni i pozwala uzyskać opaleniznę trwalszą i bardziej widoczną.

Z tego powodu wyraźny, trwały efekt wymaga regularnych serii sesji, a nie pojedynczego naświetlania.

Ile razy silniejsze są lampy w solarium od naturalnego słońca?

Lampy używane w solariach emitują promieniowanie UVA, którego natężenie może być nawet trzykrotnie wyższe niż to, które odbieramy od naturalnego światła słonecznego. Co więcej, całkowita moc promieniowania UV może przewyższać to, co występuje w południowym słońcu letnim, sięgając wartości 10-15 razy większych.

Zgodnie z europejską normą EN 60335-2-27, maksymalna dopuszczalna irradiancja dla solarium wynosi 0,3 W/m², co odpowiada poziomowi promieniowania charakterystycznemu dla strefy tropikalnej. Tymczasem pomiary wykazały, że wiele z tych urządzeń przekracza tę granicę, obserwowane wyniki plasowały się w zakresie od 0,10 aż do 1,32 W/m².

Co zaskakujące, zaledwie około 10% przebadanych urządzeń spełniało wymogi ustalone przez normę. Jeśli chodzi o indeks UV, solaria mogą osiągać wartość około 12, podczas gdy w letnim słońcu ta liczba wynosi około 6, co oznacza, że natężenie promieniowania w kabinie jest dwukrotnie wyższe. Dopiero przy porównaniu do warunków wiosennych lub zimowych, gdzie indeks UV wynosi od 1 do 3, różnica staje się jeszcze bardziej wyraźna, promieniowanie w solarium może być wtedy aż 4 do 12 razy silniejsze.

Czy 10 minut na solarium to dużo na pierwszy raz?

10 minut na solarium to zbyt długo dla osób o bardzo jasnej karnacji (fototyp i-ii) podczas pierwszej wizyty. Dla fototypu iii, który najczęściej występuje w Polsce, taki czas może być odpowiedni, zwłaszcza gdy urządzenie jest mniej intensywne. Specjaliści radzą, by początkowa sesja dla jasnej skóry nie przekraczała 5-8 minut. Z kolei osoby o ciemniejszej karnacji (fototyp iv-v) mogą bezpiecznie zacząć od 8-10 minut.

Mocne solarium w ciągu 10 minut dostarcza promieniowanie uv porównywalne do 25 minut spędzonych na letnim słońcu, co dla delikatnej skóry może skończyć się podrażnieniami lub nawet poparzeniami. Dermatolodzy oraz who zalecają, by przed pierwszą wizytą omówić z personelem odpowiedni czas ekspozycji, a podczas sesji odsłaniać tylko te partie ciała, które już udowodniły swoją tolerancję na promieniowanie. Wskazane jest, by osoby o bardzo jasnej skórze, z piegami i skłonnością do oparzeń (fototyp i), unikały pierwszych sesji trwających 10 minut, taki czas zdecydowanie nie jest dla nich bezpieczny.

Jak dobrać czas opalania w solarium do fototypu skóry?

Czas opalania w solarium ustala się na podstawie skali Fitzpatricka, która dzieli skórę na sześć fototypów różniących się poziomem melaniny oraz reakcją na promieniowanie UV. Fototyp i obejmuje bardzo jasną cerę, piegi oraz włosy blond lub rude. Osoby z tym typem powinny unikać solarium albo korzystać z niego wyjątkowo krótko, od 3 do 5 minut na słabszych urządzeniach, pamiętając o co najmniej 72-godzinnej przerwie między sesjami.

Fototyp ii to jasna skóra podatna na oparzenia, która może zaczynać opalanie od 5-6 minut. Dla fototypu iii, czyli skóry oliwkowej z rzadkimi oparzeniami, charakterystycznej dla wielu Polaków, zalecany czas wynosi 7-8 minut. Z kolei fototyp iv, ciemniejsza karnacja śródziemnomorska, wymaga nieco dłuższych sesji, trwających od 8 do 10 minut podczas typowego opalania w kabinie.

Najciemniejsze fototypy v i vi, obejmujące skórę ciemnobrązową i czarną, mają naturalną ochronę dzięki większej ilości melaniny, jednak nie są całkowicie wolne od ryzyka wystąpienia nowotworów skóry. Bez względu na rodzaj skóry, ważne jest zachowanie odpowiedniej przerwy między kolejnymi sesjami, co najmniej 48 godzin. W przypadku osób o jasnej karnacji ten odstęp powinien być jeszcze dłuższy i wynosić nawet 72 godziny.

Jakie efekty daje opalanie w solarium?

Głównym rezultatem korzystania z solarium jest przyciemnienie skóry, które powstaje dzięki aktywacji i wzmożonej produkcji melaniny pod wpływem promieni UVA i UVB. Urządzenia te emitują około 95% promieniowania UVA, co powoduje natychmiastowe utlenianie istniejącej melaniny. Ten rodzaj opalenizny, zwany „szybką opalenizną”, można zauważyć już kilka godzin po sesji, choć zwykle znika w ciągu doby.

Trwały efekt opalenizny pojawia się dopiero po upływie 48-72 godzin od zabiegu i wynika z syntezy nowej melaniny, wywołanej głównie przez promieniowanie UVB. Taka opalenizna utrzymuje się zazwyczaj od jednego do czterech tygodni.

Korzystanie z solarium wpływa też na produkcję witaminy D3 w skórze dzięki promieniom UVB, jednak ze względu na dominację UVA, ten proces jest znacznie mniej efektywny niż podczas naturalnej ekspozycji na światło słoneczne.

Do negatywnych konsekwencji opalania w solarium zalicza się:

• Przyspieszone starzenie się skóry, określane mianem fotostarzenia, które objawia się utratą elastyczności i pogorszeniem jej kondycji,
• Zwiększone ryzyko rozwoju nowotworów skóry, w tym groźnego czerniaka.

Czy po 5 minutach na solarium widać efekty?

Po zaledwie pięciu minutach w solarium osoby o fototypie III-IV mogą zauważyć subtelne oznaki natychmiastowej opalenizny wywołanej przez promieniowanie UVA. Tymczasem ci z jaśniejszą karnacją, zaliczani do fototypów I-II, często doświadczają jedynie niewielkiego zaczerwienienia lub wcale nie dostrzegają zmiany.

Promieniowanie UVA działa przez utlenianie już obecnej melaniny, co zwykle staje się widoczne w ciągu kilkunastu minut po zakończeniu sesji, czasem efekt utrwala się i pojawia się dopiero godzinę lub dwie później. Jednak po krótkim, pięciominutowym naświetlaniu trwałe zabarwienie skóry jest bardzo słabe.

Wynika to z faktu, że UVB, stanowiące mniej niż 2% spektrum emitowanego przez lampy, nie jest dostarczane w takim natężeniu, które pozwoliłoby na intensywną produkcję nowej melaniny. Specjaliści z dziedziny dermatologii zalecają serię 3-5 sesji, rozłożonych co około 48 godzin, aby osiągnąć wyraźną i długotrwałą opaleniznę. Pojedyncze naświetlanie nie zmienia znacząco kolorytu skóry, ale regularne powtarzanie zabiegów zwiększa zarówno satysfakcję z efektów, jak i potencjalne zagrożenia dla zdrowia skóry.

Po jakim czasie skóra brązowieje po solarium?

Skóra zaczyna się opalać po solarium w dwóch różnych fazach. Natychmiastowa opalenizna UVA pojawia się już w ciągu 1-2 godzin od zakończenia zabiegu. Natomiast trwały efekt, który wynika z produkcji nowej melaniny pod wpływem UVB, staje się widoczny dopiero po upływie 48-72 godzin.

Proces opalania odbywa się dwustopniowo. Najpierw promieniowanie UVA utlenia istniejącą melaninę i przesuwa ją bliżej powierzchni skóry, co daje tymczasowy efekt, utrzymuje się on tylko przez kilka godzin, jeśli nie wykonamy kolejnej sesji. Kolejnym etapem jest działanie UVB, które pobudza melanocyty do tworzenia nowych cząsteczek barwnika; ten proces zauważalny jest dopiero po 2-3 dniach.

Tempo nabierania koloru zależy od indywidualnego fototypu skóry. Na przykład, osoby o fototypie IV mogą uzyskać wyraźną opaleniznę już około 48 godzin po pierwszym zabiegu. Z kolei osoby z fototypem II często potrzebują kilku sesji, około 3-4, oraz kilku dni, żeby efekt był widoczny. Każda następna sesja, przy zachowaniu co najmniej 48-godzinnej przerwy, kumuluje dawkę promieni UV i sprawia, że kolor skóry staje się coraz głębszy.

Co jest bardziej szkodliwe dla skóry: solarium czy słońce?

Solarium szkodzi skórze znacznie bardziej niż umiarkowane opalanie się na słońcu. Emituje ono skoncentrowaną dawkę promieni UV w krótkim czasie. Według Międzynarodowej Agencji Badań nad Rakiem (IARC/WHO) jest to czynnik rakotwórczy najwyższej kategorii, identycznej jak azbest czy pluton.

Osoby, które regularnie korzystają z solarium, mają aż o 74% większe prawdopodobieństwo zachorowania na czerniaka w porównaniu z tymi, które nigdy nie używały tych kabin. Ryzyko to znacznie wzrasta, jeśli opalanie zaczyna się przed 35 rokiem życia, wtedy jest większe o 59% niż u osób niekorzystających z solarium.

W przypadku naturalnego słońca niebezpieczeństwo zależy od długości i pory ekspozycji oraz od stosowania kremów z filtrem UV. Krótka i rozsądna ekspozycja jest potrzebna do wytwarzania witaminy D3 i nie niesie ze sobą tak poważnych konsekwencji jak solarium. Kluczowa różnica leży w braku kontroli nad intensywnością lamp w solariach oraz w specyficznym spektrum emitowanego światła. Aż 98% promieniowania wysyłanego przez solaria to UVA, które penetruje głębsze warstwy skóry i uszkadza jej DNA.

Jakie są przeciwwskazania do opalania w solarium?

Bezwzględnymi przeciwwskazaniami do opalania w solarium są: ciąża, schorzenia skóry takie jak łuszczyca, atopowe zapalenie skóry czy trądzik różowaty, obecność licznych znamion barwnikowych lub atypowych, przebyte nowotwory skóry oraz stosowanie leków wywołujących nadwrażliwość na światło.

Do leków fotouczulających zaliczamy między innymi:

• Antybiotyki (jak tetracykliny czy fluorochinolony),
• Niesteroidowe leki przeciwzapalne,
• Środki przeciwpsychotyczne,
• Niektóre ziołowe preparaty, na przykład dziurawiec.

Powodują one nasilenie reakcji skóry na promieniowanie UV, co może skutkować poważnymi oparzeniami. Ciąża stanowi przeciwwskazanie do solarium z kilku istotnych powodów. Po pierwsze, hormony ciążowe sprawiają, że skóra staje się bardziej podatna na podrażnienia. Dodatkowo, przegrzanie organizmu może zaszkodzić rozwijającemu się płodowi. Po trzecie natomiast, ciążowe zmiany hormonalne zwiększają prawdopodobieństwo powstania trwałych przebarwień skóry, zwanych ostudą.

Nie zaleca się wystawiania znamion barwnikowych na działanie promieni UV, ponieważ jest to jeden z czynników sprzyjających transformacji nowotworowej melanocytów, co w efekcie może prowadzić do rozwoju czerniaka, niebezpiecznego raka skóry. Osoby o fototypie I, czyli charakteryzujące się bardzo jasną cerą, piegami oraz rudymi lub blond włosami, są zdecydowanie odradzane przez dermatologów w kwestii korzystania z solarium.

Jak przygotować skórę przed wizytą w solarium?

Przed wizytą w solarium warto odpowiednio przygotować skórę, wykonując peeling co najmniej dobę wcześniej. Dzięki temu usuniemy martwy naskórek, a promieniowanie będzie wchłaniane bardziej równomiernie.

W dniu opalania najlepiej zrezygnować z makijażu, perfum, dezodorantów i biżuterii, ponieważ zapachy i związki aluminium mogą wywołać reakcje fotouczulające, które skutkują plamami lub podrażnieniami. Ochrona oczu to niezbędny element podczas korzystania z solarium, okulary z certyfikatem zapewnią bezpieczeństwo, gdyż same powieki nie wystarczą jako bariera przeciw promieniowaniu UVA.

Jeśli posiadasz znamiona barwnikowe lub tatuaże, warto je zabezpieczyć plastrem lub specjalnym kremem, aby uniknąć przebarwień czy innych uszkodzeń skóry. Na godzinę przed sesją unikaj stosowania kremów z filtrem UV, gdyż mogą one blokować proces opalania.

Warto też unikać kosmetyków zawierających składniki fotouczulające, takie jak:

• Ekstrakt z dziurawca,
• Wysoko stężone kwasy AHA,
• Innne substancje zwiększające wrażliwość skóry na promieniowanie.

Czym smarować skórę po opalaniu w solarium, aby utrzymać efekt?

Po wizycie w solarium warto od razu sięgnąć po balsam lub krem z kwasem hialuronowym, gliceryną albo aloesem, które skutecznie nawilżają skórę. Składniki te pomagają uzupełnić utracony podczas ekspozycji na promienie UV poziom wilgoci. Zarówno promieniowanie UVA, jak i UVB powoduje wysuszenie skóry i uszkadza jej naturalną barierę lipidową. Dlatego ważne jest, by po każdej sesji systematycznie ją nawilżać, co nie tylko poprawia komfort, ale także przedłuża trwałość opalenizny.

Skóra odpowiednio nawilżona złuszcza się wolniej, dzięki czemu kolor pozostaje intensywniejszy na dłużej. Warto sięgać po preparaty zawierające tyrozynę lub beta-karoten, które wspomagają produkcję melaniny i pogłębiają odcień skóry podczas kolejnych opalających sesji.

Należy natomiast unikać kosmetyków z alkoholem, ponieważ mają tendencję do nadmiernego wysuszania skóry i przyspieszają jej złuszczanie, co może powodować nierównomierne blaknięcie opalenizny. Między sesjami można zastosować samoopalacze z DHA (kwasem dihydroksyacetonowym), które utrzymują kolor skóry bez konieczności dodatkowego wystawiania się na słońce czy solarium. Działają one poprzez reakcję chemiczną z aminokwasami w warstwie rogowej naskórka, nie penetrując głębiej do żywych komórek.

Jakie istnieją zdrowe alternatywy dla solarium?

Najbezpieczniejszą opcją zamiast solarium jest użycie samoopalacza z DHA, który nadaje skórze naturalny odcień bez narażania jej na szkodliwe promieniowanie UV. Dzięki temu zmniejsza się ryzyko rozwoju nowotworów skóry.

Opalanie natryskowe, zwane też spray tan, działa na podobnej zasadzie co samoopalacze. Pozwala uzyskać równomierną opaleniznę w kilka godzin, eliminując niebezpieczeństwo promieniowania UV.

Krótka, umiarkowana ekspozycja na słońce, około 15-30 minut dziennie poza godzinami największego nasłonecznienia (przed 10:00 i po 16:00), dostarcza niezbędnych dla organizmu promieni UVB. To one są kluczowe do produkcji witaminy D3, a jednocześnie nie narażają skóry na nadmierne uszkodzenia.

Bronzery i pudry mineralne z pigmentami takimi jak tlenek żelaza zapewniają natychmiastowy efekt opalonej skóry, choć tylko wizualny. Można je łatwo zmyć wodą, a ich rola ogranicza się do makijażu twarzy i ciała, nie wpływając na naturalną melaninę. Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) podkreśla, że żadna maszyna do opalania UV nie jest bezpieczniejsza od naturalnego słońca. Z tego powodu zaleca się korzystanie z metod, które nie emitują promieniowania UV, zwłaszcza w celach estetycznych.